...de verhalen, gedichten en theorieën van Koboi !

Weg

2009-05-06T21:34:00--02:00

Weg weg weg ben ik
Ver ver, veel te ver
Waar bergen spuwen
en vrouwen kronkelen
om te overleven.
Waar dicht ver is en
ver slechts een droom.
Waar de zon baas is
en de regen lekker warm.
Regen in m'n hoofd,
verdwaasd, verdoofd.
Heeft het nog wel zin?
Verkopers op het strand: ´you buy? for luck!'
'No thank you. I'm a lucky guy'
7 vliegtuigen, enkele boten,
een vulkaanuitbarsting, levensgevaarlijke richels,
op de brommer door het zotte verkeer hier,
maar ik ben er nog. Luck is on my side.
So it seems.
Ver hiervandaan heb ik een dochtertje,
een superschatje, in een grijs land.
Mijn eigen zonnetje daar.
Maar al die weken zonder zonnetje zijn maar donker.
Werken om te wonen, werken om te eten,
en alles is onzeker, de gouden jaren zijn voorbij.
Alles moet, niks mag. Kiezen is er soms niet bij.
Sexy bikinis op het strand, als een plaatje in een reisgids,
ze doen me geen moer, weg ermee.
Enkel de zee, het ruisen van de golven,
de rode kanaries in de palmbomen
en een kokosnoot af en toe. Heb ik meer nodig?
Tuurlijk, maar wat?
Onbegrijpelijk hoe de keuze van 1 iemand
andermans leven en toekomst zo onderuit kan halen,
in een vingerknip, toch voor een tijdje.
Ik geloofde veel te veel in de mensen, alle mensen.
Misschien komt dat wel terug, beetje bij beetje.
Er zijn sterren die schitteren maar sterren zijn ver weg.
Er zijn lichtpuntjes, maar ze verplaatsen zich en ik
durf er soms niet naartoe stappen, ze verplaatsen zich,
zoals ik al schreef, en al dat stappen,
je zou er moe van worden, moedeloos ook.
Maar ik moet.Stilstaan heeft geen zin
en blijkbaar zijn er nog goede mensen, lieve mensen,
ik weet het wel, maar ik weet ook andere dingen,
ik weet veel te veel.
Daar vaart de Ferrariboot, die zag ik hier 5 jaar geleden ook,
sommige dingen veranderen niet,
en da's maar goed ook.
Ik hou niet zo van verandering. M'n goeie vrienden weten dat wel.
En ik word ziek van ruzie en geweld, m'n maag keert ervan.
Sommige mensen houden er blijkbaar wel van. Laat ze.
Sommigen verdraaien of negeren de waarheid,
gewoon om met zichzelf te kunnen leven. Laat ze.
Parels worden bolsters.
Deze wereld is te hard voor mij, maar ontsnappen heeft geen zin.
Het handjevol mensen die echt om me geven, die zouden het nochtans begrijpen.
Ze zouden zich niet bedrogen of belogen voelen, maar ze zouden wel treuren.
Treuren moet je mij niet leren, toch wil ik het ze niet aandoen, dus
blijf ik maar een beetje. Het geluk staat blijkbaar aan mn kant, opeens,
sinds m'n verjaardag, 31, toevallig net het omgekeerde van 13, ooit m'n
geluksgetal, nu niet meer.
Ik had hier moeten blijven 10 jaar geleden. Had ik maar, had ik maar,...
Maar het leven gaat verder en ik zie toch overal mooie dingen,
lieve mensen, kleine dingen die me weer moed geven.
Moed om er te blijven tegenaan gaan, om door te gaan.
Een beetje assertiever dan vroeger, een beetje meer beredeneerd,
voorzichtiger, maar op mijn eigen manier.
Mezelf op m'n best is best een leuke kerel, wel iets harder dan voordien.
Some things made me harder, wiser and smarter.
En misschien is dat maar best ook.
Het is nu al de laatste avond op dit onvoorstelbaar mooie eiland.
Morgen weer de boot op, verder, vooruit en in tijd toch dichter bij huis.
Thuis... 't blijft toch altijd een speciale plaats, waar vrienden dichtbij zijn,
waar m'n kleintje op me wacht en misschien wel meer... we zien wel !

Groetjes vanop het prachtige zonnige strand van Gili Trawangan,
ergens tussen Bali en Lombok in Indonesia.

Koboi

Kinky friends... wie weet hebt u er ook wel...

2008-12-27T13:41:00--02:00

Ik ben nu terug vrijgezel, dus dacht ik, laat ik even een kijkje nemen op een datingsite. Niet dat ik zou durven reageren op zo'n advertentie, maar eens kijken, dat mag toch wel. Dat ik weet wat er allemaal op de markt is en zichzelf aanprijst...

Ik ben aan het scrollen op zo'n website, en opeens zie ik een fotootje van iemand die ik ken.
Ik scrol es terug en denk van: "Naah, dat kan toch niet". Er stond namelijk een andere naam onder de foto's. Dat moest ik toch eens controleren, want ik wou het toch zeker zijn...

Dus google ik haar fakenaam en ik kom uit op nog ergere sites... ze is blijkbaar helemaal into mini-gangbangs, en zoekt andere mannen om het 'mee te doen', terwijl haar vaste vriend toekijkt, hij vindt dit blijkbaar leuk. ze is ook bi, dus vrouwen zijn ook welkom, alles gratis. Bizar bizar. De foto's op die pagina's waren dezelfde alsop de andere. Op één van de sites staat ook een vriendenlijstje, met een 70-tal mannen in... Zou ze die dan allemaal al geprobeerd hebben, onder het toeziend oog van haar vriend? Ik weet het niet, en ik ga het haar ook niet vragen.

Ik heb haar al enkele jaren niet meer gezien, maar ik kwam ze ervoor soms nog tegen op een evenement en ik heb nog haar gsm-nummer . Ik ken haar reeds vanaf ze 8 jaar was ofzo, en ik ken één van hour ouders ook vrij goed. Op die sites is ze wel enkel bereikbaar per email.
Maar ik vond ook advertenties om wat tweedehandsspulletjes te verkopen, onder diezelfde bijnaam (met normale zaken te koop, geen tweedehandsseksspeeltjes ofzo).
Daar stond wel een gsmnummer bij, een ander dan dat die ik had.

Ik surfte naar 1207.be, gaf dit nummer in en kreeg prompt haar echte naam en huidig adres.
Pas nu was ik het 100% zeker. U ziet, sommigen letten echt niet op. Ik weet zeker dat andere familieleden van haar ook frequent op het net vertoeven, dus ze is gevaarlijk bezig. Ik had al die info in nog geen 15 minuutjes. Op één van haar 'hete-profiel'-sites stond ook een link naar een favoriete website. Ik heb even m'n oude msn opengedaan, haar echte naam staat nog in m'n lijst, en wat zie ik bij haar website: dezelfde. Nog een bevestiging dus. En ik ben helemaal geen detective ofzo...

Welwelwel, ik was redelijk stomverbaasd. Wat zou ik tegen haar zeggen als ik ze de volgende keer tegenkom? Ze is niet echt m'n type, dus ik ga alleszins niet reageren op de advertenties. Haar vriend die toekijkt, daar ben ik ook niet voor te vinden. Ik ben redelijk 'ouderwets' op dat vlak. Misschien kan ik eens vragen of ze geen vriendinnetje heeft in Gent, een knappe, met dezelfde hobby's... Aah, ik weet het niet, ik zal het wel niet durven...

De vraag die wel prompt rees was: "Zouden er zo nog zijn?". Ik had het van haar namelijk helemaal niet verwacht.
Wie weet zitten er in m'n vrienden- en kennissenkring wel nog mensen die zich met zulke zaken bezig houden. Koppels die eens samenkomen om, in plaats van een potje Monopoly of Risk te spelen, zich uit te leven op, in en tegen elkaar, inclusief het uitwisselen van lichaamsvocht. Het is eens iets anders.

Het idee van vrije seks heeft wel iets, maar het is wel nog taboe in ons belgendlandje. Ik veronderstel niet dat, deze vrouw over wie ik het hierboven had, het tegen haar moeder heeft verteld, of dat haar broer het weet. Het ging er daar redelijk katholiek aan toe vroeger, dus ze houdt het beter geheim.
Ze frequenteert ook parenclubs, dus wie weet komt ze wel eens iemand tegen die ze kent van haar 'gewone' leven. Het lijkt niet makkelijk om die levens gescheiden te houden.

Het is toch een wonderlijke wereld daarbuiten...
... misschien zult u nu opeens helemaal anders tegen uw vrienden, familieleden en kennissen aankijken.
Wie weet zijn zij ook van die hete loslopende kinky konijnen in hun 'ander' leven... Durft u het hen te vragen?

Genegen groeten,

Koboi

Fortis, Kaupthing, Khadaffi, Leterme en onze democratie...

2008-12-23T19:52:00--02:00

Ik ben geen bankier, geen economist of professor, geen financieel deskundige, ik ben maar een gewone mens, een gewone burger, die soms simpele conclusies trekt en met vele vragen zit. In plaats van ermee te blijven zitten zal ik ze vanaf heden hier neerpennen. Net zoals dit artikeltje.

Wie is Khadaffi? Voor de jeugd misschien een onbekende, maar voor velen een bekende figuur uit het wereldnieuws, reeds vele decennia. Muammar Khadaffi is de leider (kolonel/president) van Libië, geboren in 1942, gooide het bewind in z’n land omver in 1969 na een coup, die hij jarenlang had voorbereid.

Hij volgde vóór 1969 in Engeland zelf een cursus ‘moderne oorlogsvoering’. Zijn land, heeft, onder leiding van hemzelf, in 2006, een investeringsvehikel uit de grond gestampt: de Libyan Investment Authority. Ze investeren voornamelijk in landbouw, vastgoed, infrastructuur, olie, gas, aandelen en obligaties. Khadaffi wordt reeds lang gelinkt met internationaal terrorisme, als een belangrijke sponsor. In 2003 beloofde hij wel, na zware onderhandelingen, geen massavernietingswapens meer te produceren. Sindsdien is enkel Iran nog een nucleair gevaar voor Israel, en andere doelwitten. U ziet, hij beterde z’n leven al in 2003.

In juli 2008, bij de omstreden uitgave van extra aandelen door Fortis, enkel verkrijgbaar voor institutionele beleggers, was het Libyan Investment Authority er ook bij om een deel van Fortis op te kopen in de vorm van aandelen. Helaas heeft dit geen cent opgebracht, integendeel ! Een andere koper van een heel pak aandelen was de rus Kerimov (*), gekend in België vanwege z’n zwaar auto-accident, waarna hij in ons militair ziekenhuis werd verwend en ook belgische militaire verpleegsters meekreeg naar rusland voor de ‘aftercare’. Met poen kan je blijkbaar alles.

Een groot deel van het extra kapitaal van Fortis was dus in handen van een persoon gelinkt aan de Russische maffia en een persoon gelinkt aan internationaal terrorisme.
Hiphoi... En dat mag allemaal maar, u ziet, hulp is altijd welkom, maakt blijkbaar niet uit vanwaar het komt. Maar gelukkig zijn zij niet de helden, zij hebben Fortis niet gered, het baatte niet, Fortis kreeg nog zwaardere klappen en zij verloren al hun geld, praktisch alles: heel goed, laat het voor hen een lesje zijn !

Terug naar Khadaffi. Na het Fortis-débacle, heeft hij blijkbaar toch interesse om een bankje bij ons in handen te krijgen... Plots duikt het LIA op voor de redding van de Kaupthingbank. Hij geeft niet op. De spaarders van de Kaupthingbank treuren er ook niet om, of het nu Khadaffi is of de Dalai Lama die dat bankje overneemt, als ze maar hun geld terugkrijgen. Een mooi voorstel ligt op tafel om de Kaupthingbank te redden, de Luxemburgse overheid heeft reeds getekend, maar het LIA wil ook de handtekening van de Belgische regering. Welke regering? Inderdaad, een onbestaande, onze Koning aanvaardde gisteren het ontslag van de regering, de oorzaak: een ander voorval in het Fortis-schandaal. De Kaupthingspaarders zijn dan maar even gaan betogen in Brussel, maar voorlopig geen handtekening van de Belgische regering, dus nog geen overname, dus, ze moeten nog langer wachten op hun spaartegoeden, de Belgische klanten van Kaupthing. In ruil voor een bescheiden aankoopsom zou de Libische koper wel alle geblokkeerde deposito's in Luxemburg, Zwitserland en België garanderen (aldus de Ijslandse TV), het enige wat telt voor de spaarders.

Yves Leterme, geboren in 1960, is de man wiens handtekening ze nodig hadden. Hij belooft zich met de zaak te blijven bezighouden, ondanks het onslag van zijn regering.
Yveske moet dus eigenlijk aftekenen, op vraag van Khadaffi, om de Luxemburgse tak van Kaupthing (die ook de belgische tak omvat) te verkopen aan het LIA... zonder Yveske geen deal. Straf !

Ik ben nieuwsgierig hoe het allemaal zal uitdraaien. De spaarders moeten hun geld terugkrijgen, dat is een feit. De gewone man mag niet de dupe worden van politieke en financiële spelletjes door wat men ook wel noemt ‘de machtshebbers’. Dit zijn niet enkel overheden, maar ook de maffia, terroristenorganisaties, de kliek veel te rijke personen, legeraanvoerders, de pers, en ga zo maar door. Kortom: zij die deze wereld runnen.

Een deel van die ‘machtshebbers’ krijgt het de laatste tijd wel hard te verduren, wat heel goed is. Iedereen ziet in dat het de verkeerde kant uitgaat met onze wereldbol, dat we alles anders zullen moeten doen, niet alles in functie van geld, en méér geld, maar ook in functie van de natuur, van elkaar, enzoverder. Ze verdienen allemaal nog zwaardere klappen. Het is de tijd van nieuwe regeringen, nieuwe visies, blootlegging van de maffia, omvorming van het banksysteem, de algemene vraag om geweld te stoppen, om de natuur te redden, om onze eigen leefwereld en deze voor onze kinderen en hun kinderen, generaties lang, beter te maken, in plaats van kapot.

De laatste jaren, en voornamelijk de laatste maanden, zijn vele mensen het geloof kwijt in het bestuur. In een democratie zou het bestuur een wierspiegeling moeten zijn van de mening van de bevolking, maar we weten dat het niet zo is. We geloven ze niet meer, met al hun blabla, ze prullen maar wat en ze modderen maar wat aan. En al dat communutair gezever op politiek niveau. Kort samengevat: de waalse en vlaamse politiekers en politieke partijen zijn praktisch vijanden van elkaar. De waalse en vlaamse burger daarentegen hebben vaak geen enkel probleem met elkaar. Wat een wierspiegeling... Ik ben echt een voorstander van een referendum als ze er niet uitgeraken. Inderdaad, laat de bevolking beslissen. De theorie dat ‘de gewone bevolking’ over sommige zaken niet kan beslissen omdat ze daartoe niet capabel is, is voorbij ! Het is nu omgekeerd, de politiek faalt, grandioos, dat ze eens hun kwesties op papier zetten en ons laten beslissen, dat zal veel beter gaan. Zij zijn niet meer capabel om juiste beslissingen te nemen. De regering als uitvoerder van de door de bevolking besliste zaken, dat lijkt mij eerlijker. Zij leiden dan het land, zoals de bevolking het wil. Was dat niet hoe een democratie hoort te werken?

(*) Maurice Lippens vertelde op de Fortis-aandeelhoudersvergadering in mei 2008 dat de 42-jarige Suleiman Kerimov een gerespecteerd zakenman is en dat hij betreurt dat de man in sommige Belgische kranten beledigend als een 'maffiabaas' werd afgeschilderd. "Hij is een van de meest gerespecteerde zakenmannen in Rusland en staat hoog aangeschreven in de VS en in Groot-Brittannië", aldus Lippens.
Tegenwoordig wordt er echter geen belang meer gehecht aan wat Maurice zegt, dus u maakt zelf maar uit of Kerimov een goede burger is of niet. Het was nog straf dat Maurice niet zei dat Khadaffi niks met terrorisme te maken heeft...

Genegen groeten,
Koboi

Sex

2008-12-21T17:03:00--02:00

Wow, een blog...

En wat een titel voor de eerste theorie !

Waar gaat het nu over? Wel, ik vind dat het voor vele vrouwen toch veel -of heel veel- makkelijker is om ergens snel iemand te vinden die bereid is om onmiddelijk met haar even een lekker potje sex te beleven.

Als je als vrouw, in bijvoorbeeld een café, bibliotheek, winkel, sauna of waar dan ook, op een man afstapt die jou aanstaat, met de directe vraag of hij niet meegaat om even lekker bij jou een portie stomende sex te beleven, om daarna weer te vertrekken, dan heb je heel veel kans dat die man het zeker al zal overwegen, en ook best veel kans dat het voor die man geen enkel probleem is, eerder een plezier als het ware. In enkele gevallen riskeer je wel een minder leuke opmerking, maar een slag in je kaak riskeer je volgens mij niet.

Maar als je nu als man even net hetzelfde zou doen...als je dan in bijvoorbeeld een café, bibliotheek, winkel, sauna of waar dan ook, op een vrouw afstapt die jou aanstaat, met de directe vraag of zij niet meegaat om even lekker bij jou een portie stomende sex te beleven, om daarna weer te vertrekken, dan heb je denk ik al weining kans dat die vrouw het ook nog maar zou overwegen, en nog minder kans dat ze ook toestemt. Bovendien, riskeer je toch wel een klap in je gezicht.

Voor een man is er, mits gebruik van een directe confrontatie, met onmiddelijke vraag naar sexuele activiteiten, heel weinig kans op slagen. Voor de vrouw echter is dit een effectieve methode.

Vele vrouwen overwinnen echter hun verlegenheid niet om deze aanpak ook in de praktijk toe te passen, maar pas op, er zijn er ! Ik zou zeggen dames, een oproepje, hou je niet in, probeer het eens, als de nood het hoogst is, overwin die vrees, zorg er gewoon voor dat enkel de man in kwestie de vraag hoort, fluister het in z'n oor terwijl je je hand op z'n been legt, of je arm rond z'n middel...

Voor de mannen: enkel op eigen risico te proberen, je weet nooit !! :-)

Die vrouwen toch hé, het is toch een mooi voordeel wat hen is toebedeeld.

Genegen groeten,

Koboi