Van Brussel-Zuid met de TGV naar de luchthaven in Parijs, dit is normaal inbegrepen in het vliegticket van Air France, toch als je dit in Belgie boekt. Bovendien was het in eerste klas !! In de luchthaven in Parijs is blijkbaar geen hamburgertent te vinden... maar wel een monorail, én internet, helaas wel niet gratis zoals het in de luchthaven van HongKong wel is. Voor 8 euro was m'n rugzak gewikkeld in mica, veel mica, met dan nog twee tapes errond, zo zijn we toch iets zekerder dat ze er niks uitpeuteren. 'k Ben curieus. Ze hebben natuurlijk m'n déo afgepakt, grrrr, was 50 ml teveel. Ik durf wedden dat ze er een handeltje in opgezet hebben, die veiligheidsmensen van de luchthaven, in parfums, deo's en andere vloeistoffen waarvan de inhoud meer dan 100 ml is. Zelf een flesje van 150 ml, die half leeg is, dat mag niet, nochtans is dat geen 100 ml. Ik vraag mij af of een leeg flesje van 150 ml eigenlijk wél mag? Want een te groot flesje waar nog maar een beetje inzit, dat nemen ze af. Ochja, we zijn toch al in Parijs nu, op naar Bangkok.

Station Brussel Zuid : daar zat ik een uurtje met een croissant en een chocomelk. Om de drie minuten passeerde wel een zwerver, de tafeltjes afscannend met de ogen, voor 'restjes', kledij of zaken die wat waard zijn. Ze hebben hele technieken om het niet echt te doen opvallen. Ze zetten zich bvb 30 seconden aan een tafeltje waar er een bekertje staat, en dan staan ze recht en kappen ze de inhoud van het bekertje naar binnen en gaan weer verder. Ge moet er maar op vertrouwen dat die voor u er niet in gespeekt heeft. Gelijk wat je aan die centrale tafeltjes achterlaat, langer dan 3 minuten zal het er niet liggen. Ik zag ook twee mannen die nog halve sigaretten van tussen de roltrappen aan het pelen waren, jawel, om op te roken... Dankzij het Zuidstation hebben deze mensen een bezigheid, eten, smoorgerief en als ze chance hebben, vinden ze iets dat wat waard is. Met een gescheurde vest en een klein vuil spongebob-rugzakje bijvoorbeeld doen ze hun vaste rondes. Ergens is dat wel bewonderenswaardig. Zo'n groot station is een biotoop op zichzelf. Sommige werknemers van horeca-zaken kennen enkele vaste zwervers zo goed dat ze de restjes krijgen van de zaak, of wat afval van het opruimen. Het is erg dat het bestaat, maar ik kan u met zekerheid zeggen dat er tussen zitten die niet willen werken, of niet capabel zeg maar. Maar enkele andere zag ik zo al bezig in een job, maar blijkbaar hebben ze de moed opgegeven. Ik kan niet echt geloven, als ze legaal zijn, dat ze geen steun kunnen krijgen (bvb ocmw), of hulp om een job te vinden, bijscholing, vorming, en dat allemaal voor niks, dankzij allerhande sociale vrijwilligers. Maar als je de moed laat zakken haalt het allemaal niks uit, dan ga je inderdaad beter halve bekers koffie drinken in het station, en halve sigaretten van tussen de roltrap peuteren... Ik zag er één een heleboel hamburgerdoosjes openen, op zoek naar iets eetbaars, en dat in ons Belgenlandje, dat net gekend was, dacht ik, voor z'n sociale zekerheid. Maar tegenwoordig is niks zeker meer. Zelf als je met twee beslist om altijd samen te blijven, en dit elkaar belooft op een huwelijk, dan is dát zelf niet zeker. Voor je het weet breekt er één z'n woord, en betekent 'trouw' niks meer dan 'lucht'. Geen zekerheden meer dus. Zet je geld op een spaarboekje (bvb Kaupthing) en hop, je bent het kwijt, die mensen wachten al een jaar bijna nu, als ik me niet vergis. Gelukkig zijn er wel nog enkele mensen waar je vertrouwen kan aan schenken, en die je zelf ook kunt vertrouwen, maar zéker, heel zéker, ben je nooit, al denk je van wel.