Deze morgen zat ik aan de keukentafel met de dochter op m'n schoot. Ze was in mijn koffie aan het roeren. Op de radio belde een man om zijn liefde te verklaren via de radio aan z'n vrouwtje.

Dat deed me terugdenken aan die keer dat ik dat ook heb gedaan, waarna mijn (ex-)vrouw ook heeft teruggebeld en ook vanalles over mij wist te vertellen ! Maar het deed me verder niks.

De radioman belde echter de vrouw op en ze was aangenaam verrast, net wakker, sleepy voice, en ze zei: "Zoetje, ik hou ook van jou, ik zal jou nooit in de steek laten en sta altijd aan je zij".

Ouch. Het kraakte binnenin, ik begon te huilen. M'n kleine mie had het gezien en vroeg: "papa dietig ?" (papa verdrietig). Ik zei ja. Dan zei ze: "papa nie wenen" en gaf me een natte smakkerd op m'n mond. Zooo lief ! En ik kreeg er nog een knuffeltje gratis bij. Het ging terug voorbij. Het leven ging terug verder, met slechts één vrouw die me met hart en ziel graag ziet: ons kleine meisje, ons prachtige dochter, mijn prinses !

De woorden van die dame op de radio bleven wel hangen. Kon zij me dat maar zeggen, haar lieve mama...

Genegen groeten en een goeie morgen,

Koboi