Welkom op m'n nieuwe blog. 
Mijn blog is, om te lezen, voor iedereen toegankelijk.
Wil je echter een reactie plaatsen, dan kan dit enkel na registratie.
Registreren is simpel, kies een gebruikersnaam, een wachtwoord, geef je emailadres in en je zal een mailtje ontvangen met een link om je account te activeren. Eénmaal dat is gebeurd kan je naar hartelust reacties plaatsen op m'n blog-artikels. Er is ook de mogelijkheid om je paswoord te resetten, als je het bent vergeten.

Hier een korte uitleg bij de items in het rechtermenu:

• Kalender: klik op een dag om de artikels van die dag te raadplegen
• Blog doorzoeken: geef een zoekterm in klik op de knop en je krijgt links alle artikels waar je zoekterm in voorkomt
• Categorieën: klik op een categorie en je krijgt links alle artikels die aan deze categorie zijn gelinkt (je kan ook een RSS-feed opvragen per categorie)
• Archief: een overzicht per maand
• Foto Albums: Een link naar de Foto Albums, die meestal bij een bepaald blog-artikel horen
• RSS: deze blog in RSS-formaat, voor de liefhebbers
• Advertenties: Google advertenties. Normaalgezien probeert Google de advertenties te matchen aan de inhoud van de site. En ja, als u er op klikt kan ik er een centje aan verdienen, maar dat is niet echt om over naar huis te schrijven. Wie weet staat er wel eens een interessante link in voor u.

Ik ben alles van dit systeem naar het Nederlands aan het omzetten.
Mijn excuses voor het Engels nog hier en daar in de interface van deze blog, ik ben eraan bezig ! :)

Veel leesplezier.

Groeten,

Koboi

Blijkbaar vertonen mijn hersenen rare kronkels, die soms ook anderen weten te appreciëren, of aan het lachen brengen. Dit blijkt vaak voer voor discussie, maar ook voor gelul en gezever.

Verschillende mensen zeiden mij al: “Koboi, waarom schrijft gij geen boek man? ”
Nu ja, de eerste keer lach je daar eens mee, maar de 13de keer dat iemand je dat vraagt, denk je toch zo even van: “Nou, moest ik nou es een boek schrijven...”. Maar dat is niet zo mijn ding, boeken, ik heb er zelf amper gelezen, ik geef het toe. Een boek kan je ook maar laten lezen aan anderen nadat je het eerst hebt volgeschreven en hebt gepubliceeerd, een vervelende beperking, vind ik toch.

Ik ben trouwens een ‘computerman’, zoals oudere mensen het soms omschrijven. Sommige hobby’s en het werk spelen zich voornamelijk af vóór het computerscherm, ik heb nochtans nog goede ogen.

Het was een collega op het werk, ... , die me voorstelde om een blog bij te houden op het wereldwijde web, om mijn gedachten over te zetten in tekst en te publiceren voor de hele wereld.
Hij zou het alvast lezen, zei hij, de dag nadat we op de trein een gesprek hadden over het bezoek door en het wel of niet bestaan van buitenaardse wezens. Maar hij meende het, hij zou het wel blijven lezen. Hij kijkt al soms uit naar die ene dag in de week dat hij mee mag patatjes (of frietjes) gaan eten met ons in het bedrijfsrestaurant, om weer één van m’n verhalen te aanhoren, ze amuseren hem. Bovendien legt hij zelf al linken tussen de verhalen, linken die vaak kloppen... een clevere dude, denk ik dan.

Nu denkt u zeker, ocharme die collega, hij mag maar één dag in de week patatjes mee gaan eten met z’n collega’s. Neen, niks van. De andere dagen krijgt hij s’avonds thuis lekker een gekookt maal voorgeschoteld. En op het werk eet hij dan z’n boterhammekes op, op z’n bureau.

Dus, een blog... dat leek me wel wat ! Maar hoe zou ik het indelen?  waar zou ik het plaatsen? welk systeem gebruik ik ervoor? iets extern? iets wat ik zelf kan maken of onderhouden op een eigen server, hoe pakken we dit aan? Gelukkig is er Google, en heb ik een voorkeur voor code die ik zelf kan aanpassen in Coldfusion, één of andere scripttaal als php en asp, maar echt mijn ding. Ik vond BlogCFM v1.14, en het ziet er goed uit en praktisch en snel. Maar ik wil alles in het Nederlands, dus nog wat aanpassingswerk hier en daar en de zaak is klaar.

Mijn leven heeft, heel recent, een hele draai gekregen. Onverwachts en eerder ongewenst. Opeens is alles anders, moet alles anders. Opeens zijn mensen er niet meer, verdwijnt liefde als lucht, moet alles worden herzien en je kan er niks aan doen. Je kijkt toe en beleeft, je beeft en je weent, alles moet anders nu,  m’n toekomst wijzigt, plannen moeten in de doos, maar ik doe ze niet op slot.
Dit is dus het "ideale moment" in m’n leven om een blog te starten. Een nieuwe blog, een nieuw leven, maar dezelfde ik. Ik hoop dat u er wat aan hebt !  Reacties zijn steeds welkom !