<< December, 2008 >>
SMTWTFS
123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031
Blog doorzoeken

Categorieën
Archief
Fotoreeksen
RSS
Advertenties

Powered by
BlogCFM v1.14

30 December 2008
Oudjaar / Nieuwjaar

Wat is Nieuwjaar?

Een nieuw jaar dat start. Waauw, wat een verdienste.
Dat moet blijkbaar gevierd worden, uitgebreid en bijna overal.
Mijn "nieuw" jaar is echter reeds begonnen op 20 december. Het was geen gelegenheid tot vieren.
Sinds die dag moet ik leven op een andere manier dan dat ik zelf zou willen, en ook anders dan voordien.
Ik heb geen andere keus en ik moet er nog een beetje mijn weg in vinden maar dat zal wel lukken.
Ik ben erom gekend een optimist te zijn, het is aan mij om het nog maar eens te bewijzen.

Maar Nieuwjaar vieren, nee, niet nu, niet dit jaar. Het zou, voor mij althans, hypocriet zijn.
Het leven is even geen feest meer, ik moet nu niet afwezig ergens gaan bijzitten, of tussen honderden
mensen staan dansen en coctails drinken, dat hoeft niet nu. Voor Kerst kon het nog net.
Met m'n ex en de kleine, bij m'n (ex-)schoonouders, een kerstboom, nog wat familie, bijna net als de jaren ervoor.
Het was soms even alsof er niks aan de hand was, ik was er bij, maar niet met m'n hoofd en ik was eerder stillekes.

Kerst is voor mij ook niet echt enkel Kerst meer. Op Kerstdag hebben we elkaar ontmoet, in 2001.
Eigenlijk zijn we, excuseer, waren we ook samen sinds die dag. Kerst was onze 'jubileum'viering ! Ik wou die nog wel
een laatste keer beleven met haar erbij, en met de kleine. Het was niet het gedroomde jubileum, zelf geen afkooksel ervan,
maar het eten was wel lekker, en het was gezellig, m'n wijnglas werd steeds bijgevuld en later ook m'n koffietas.
Nen dikke merci aan m'n schoonouders. Ik kreeg zelf een gevuld bord mee voor op Kerstdag zelf. Ja, ze zitten met me in,
ze snappen het ook allemaal niet zo goed,
net als ik. Maar zij snapt het, hoop ik toch.

Ik ga wel lekker eten op oudejaar. Ik heb deze week reeds twee sintjacobsschelpen voorgeproefd, en ik heb er nog twee voor
op oudejaar, ik heb ze uitgelikt en afgeknabbeld, ze zijn verdomd goed, ik kijk er al naar uit.
Als hoofdgerecht een pasta met zalm, scampi's en roomsaus en dan een dessertje.
Een portie goeie muziek, beetje tv,en dan naar bed, vóór het nieuwe jaar.
Ik wil namelijk lekker vroeg opstaan voor de eerste zonsopgang van 2009.
Dat wordt dus een lange dag, die eerste van het jaar,
maar ik kijk er al naar uit, want dan zie ik m'n prinsesje terug !

Ik wens jullie allen alvast een goed jaar 2009 toe, vol vreugde en plezier, vol liefde en vol zelfvertrouwen.

Genegen groeten,

de Koboi

Geschreven door koboi om 8:54 PM | Link | 0 reacties | Reageer
29 December 2008
Weekje weg...

Het is zondag, in de vroege avond.
Ik sta in m'n inkomhal,
met m'n prinsesje op m'n arm.
Ze is 21 maand, een schat,
haar armpjes rond m'n nek geslagen,
haar hoofdje op m'n schouder.
Ik druk ze nog es hard tegen me aan,
binnenin huil ik.

Mama is net klaar met het gerief in de auto te laden,
ze neemt ons meisje over, ik geef ze nog een kus.
Ik hou me sterk en roep haar nog vrolijk toe: Dadaa, Love you !
'Lauf joe' roept ze vanuit haar autostoeltje en ze zwaait.

De auto, die rijdt weg, m'n deur gaat dicht
en ik zak in elkaar, huilend, snikkend,
een hoopje tegen de muur.
Het is koud, zo koud...

Koboi

Geschreven door koboi om 7:24 AM | Link | 0 reacties | Reageer
28 December 2008
Waarom ik een driewielerscooter kocht?
... een overdekte chinese driewielerscooter dan nog wel...

Deze vraag is me reeds ontelbare keren gesteld.
Nu kan ik het hier ook eens kwijt.

Ik zocht dus een alternatief voor m'n auto. Om die dan weg te doen (ipv 2de wagen dus),
maar ik voel me echt niet goed bij een tweewieler. Ik heb eens een ongeluk gehad met een scooter
(dat verhaal volgt nog wel eens, megafunny) en het mogelijke wegschuiven, onderuit glijden dus, beangstigt me.
Ik wou bovendien ook dat ik er m'n dochter op kan vervoeren... eventueel met een aangepast zitje.

Dus begon ik te zoeken naar een elektrische wagen, of een soort buggy, beachcar, trike, enzoverder.
Ik kwam al snel uit op de Carver, iets megahip, maar heel duur en moeilijk verkrijgbaar, dus dat maar niet.
Piaggo kwam net uit met de Piaggo MP3, nee, die speelt geen MP3's af, het heeft wel slechts 3 wielen, en 2 vooraan.
Ik zie er nu vaak in Brussel ééntje voorbijsnorren, cool, maar ook boven mijn budget.

Al snel kwam ik op elektronische driewielers uit ... ja, zo van die karretjes waar sommige oudjes mee naar de winkel rijden. Snelheid: veel te traag, X-factor: -10. Dus ook maar niet.

En toen opeens kwam ik een leuke chinese driewieler tegen. Hij lijkt een beetje op een BMW C1. Die moto met een dak op.
Maar in plaats van slechts 1 zitje, kan je er met twee op, en ipv 1 wiel achteraan zitten er twee op.
Je kan er wel mee door een deur, nog net, als je de spiegeltjes inklapt. Dat leek me wel wat !
De prijs: lekker laag. Verkrijgbaar in Nederland en Frankrijk... De enige 10 exemplaren die hier toen in
België reeds rondreden kwamen van de Nederlandse winkel. Dus ik nam een vriend mee en ging er een kijkje nemen.
Er stond een blauw exemplaar in de toonzaal. Hij was verder verkrijgbaar in rood en silver/metallic.
Nou ja, als Belg, had ik dus snel beslist, het werd de silver-editie. :)
Achteraf bleek dat de andere exemplaren die door Belgen waren aangekocht ook allemaal Silver's waren.
Vooral rood, maar ook blauw leek in Nederland heel populair ! (Zitten die kleuren niet in hun vlag? Och , zal
er wel niks mee te maken hebben zeker?). Bizar, maar een leuk weetje.

Ik ging over tot de aankoop. Ik had twee opties: of ik betaalde iets meer en haalde hem zelf af, maar dan was hij
helemaal in elkaar gezet of ik betaalde iets minder, en hij werd thuisgeleverd in de doos, recht uit de container vanuit
China. Maar dan moest ik er zelf het dak erop monteren, kabels aansluiten en enkele andere kleine zaken in orde brengen.
Ik koos voor de goedkopere optie. De doos kon net onder m'n garagepoort worden geschoven... was me dat een doos.
Ik sneed de zijkant los met een cuttermes, plooide het neer op de grond, en had meteen een nieuwe vloer in mijn
garage, ééntje van karton. Eénmaal van karton ontdaan was het voortuigje nog in een metalen frame bevestigd.
Het was zo'n donkkerrood (roest-achtig) metaal, heel zwaar. Na een uurtje was dat er ook af. Maar dan...
ik zag m'n nieuwe driewieler, en het dak apart, de koepel voor boven m'n hoofd, met de ruit vooraan... krabkrab.
Ik ben helemaal niet zo'n technieker, en van motoren of pompen of zuigers en bougies ken ik geen snars.

Gelukkig heeft m'n buurman een stuk of 5 moto's. Bovendien repareert en onderhoudt hij voertuigen met elektronische
motoren voor industrieel gebruik. De geknipte man om even aan te kloppen om te vragen of hij een handje kon helpen.
Ik had hem reeds op de hoogte gebracht van m'n aankoop en hij was wel geïnteresseerd om dat allemaal eens van dicht
te zien, zo'n chinees op drie wielen. Dus hij kwam me helpen in m'n garage en na een uur of 5 denk ik was de scooter
klaar voor gebruik. Maar ik had nog geen verzekering, hij was nog niet ingeschreven, nog geen douanepapieren, niks,
dus ik mocht er de baan niet mee op. Nog niet. Ik had op voorhand natuurlijk goed geïnformeerd wat er allemaal moest
gebeuren en wat ik in orde moest laten brengen. Een hele hoop...
... miserie, dus. U leest er later meer over.

U kan alvast meer foto's vinden via Google Images, met de zoekterm: XY150ZK, of klik hier
Ook op Youtube zijn er filmpjes van te vinden:
Hier scheurt ie door een bocht en hier getuigt een koper... (in het ABC12 News, US)

Groeten,

Koboi

Geschreven door koboi om 3:02 PM | Link | 1 reactie | Reageer
27 December 2008
Kinky friends... wie weet hebt u er ook wel...
Wat een wondere wereld toch...

Ik ben nu terug vrijgezel, dus dacht ik, laat ik even een kijkje nemen op een datingsite. Niet dat ik zou durven reageren op zo'n advertentie, maar eens kijken, dat mag toch wel. Dat ik weet wat er allemaal op de markt is en zichzelf aanprijst...

Ik ben aan het scrollen op zo'n website, en opeens zie ik een fotootje van iemand die ik ken.
Ik scrol es terug en denk van: "Naah, dat kan toch niet". Er stond namelijk een andere naam onder de foto's. Dat moest ik toch eens controleren, want ik wou het toch zeker zijn...

Dus google ik haar fakenaam en ik kom uit op nog ergere sites... ze is blijkbaar helemaal into mini-gangbangs, en zoekt andere mannen om het 'mee te doen', terwijl haar vaste vriend toekijkt, hij vindt dit blijkbaar leuk. ze is ook bi, dus vrouwen zijn ook welkom, alles gratis. Bizar bizar. De foto's op die pagina's waren dezelfde alsop de andere. Op één van de sites staat ook een vriendenlijstje, met een 70-tal mannen in... Zou ze die dan allemaal al geprobeerd hebben, onder het toeziend oog van haar vriend? Ik weet het niet, en ik ga het haar ook niet vragen.

Ik heb haar al enkele jaren niet meer gezien, maar ik kwam ze ervoor soms nog tegen op een evenement en ik heb nog haar gsm-nummer . Ik ken haar reeds vanaf ze 8 jaar was ofzo, en ik ken één van hour ouders ook vrij goed. Op die sites is ze wel enkel bereikbaar per email.
Maar ik vond ook advertenties om wat tweedehandsspulletjes te verkopen, onder diezelfde bijnaam (met normale zaken te koop, geen tweedehandsseksspeeltjes ofzo).
Daar stond wel een gsmnummer bij, een ander dan dat die ik had.

Ik surfte naar 1207.be, gaf dit nummer in en kreeg prompt haar echte naam en huidig adres.
Pas nu was ik het 100% zeker. U ziet, sommigen letten echt niet op. Ik weet zeker dat andere familieleden van haar ook frequent op het net vertoeven, dus ze is gevaarlijk bezig. Ik had al die info in nog geen 15 minuutjes. Op één van haar 'hete-profiel'-sites stond ook een link naar een favoriete website. Ik heb even m'n oude msn opengedaan, haar echte naam staat nog in m'n lijst, en wat zie ik bij haar website: dezelfde. Nog een bevestiging dus. En ik ben helemaal geen detective ofzo...

Welwelwel, ik was redelijk stomverbaasd. Wat zou ik tegen haar zeggen als ik ze de volgende keer tegenkom? Ze is niet echt m'n type, dus ik ga alleszins niet reageren op de advertenties. Haar vriend die toekijkt, daar ben ik ook niet voor te vinden. Ik ben redelijk 'ouderwets' op dat vlak. Misschien kan ik eens vragen of ze geen vriendinnetje heeft in Gent, een knappe, met dezelfde hobby's... Aah, ik weet het niet, ik zal het wel niet durven...

De vraag die wel prompt rees was: "Zouden er zo nog zijn?". Ik had het van haar namelijk helemaal niet verwacht.
Wie weet zitten er in m'n vrienden- en kennissenkring wel nog mensen die zich met zulke zaken bezig houden. Koppels die eens samenkomen om, in plaats van een potje Monopoly of Risk te spelen, zich uit te leven op, in en tegen elkaar, inclusief het uitwisselen van lichaamsvocht. Het is eens iets anders.

Het idee van vrije seks heeft wel iets, maar het is wel nog taboe in ons belgendlandje. Ik veronderstel niet dat, deze vrouw over wie ik het hierboven had, het tegen haar moeder heeft verteld, of dat haar broer het weet. Het ging er daar redelijk katholiek aan toe vroeger, dus ze houdt het beter geheim.
Ze frequenteert ook parenclubs, dus wie weet komt ze wel eens iemand tegen die ze kent van haar 'gewone' leven. Het lijkt niet makkelijk om die levens gescheiden te houden.

Het is toch een wonderlijke wereld daarbuiten...
... misschien zult u nu opeens helemaal anders tegen uw vrienden, familieleden en kennissen aankijken.
Wie weet zijn zij ook van die hete loslopende kinky konijnen in hun 'ander' leven... Durft u het hen te vragen?

Genegen groeten,

Koboi

Geschreven door koboi om 1:41 PM | Link | 0 reacties | Reageer
Shit-saai
Waar is de tijd van de schoolbanken...

Toen ik onderwijzer studeerde (pas op, ik ben het nooit geworden hé) hadden we toch enkele saaie leraars.
Maar ze werkten ook inspirerend. Zonder hen kon ik toen nooit onderstaand gedicht neerpennen...

Vooraan een grijze baard
Hier twintig gladde kinnen
Gapend op z’n muil
Omdat het moet

            Zijn mond beweegt
            Maar wat eruit klotst hoor ik niet
            Één brij van stof, gezaag en ‘wijsheid’
            Vanop z’n lui gat naar ons toe gekotst

De dégout neemt toe
En wij, wij worden moe
Ons hoofd zwenkt weg van zijn stof
Zijn stem is dof, niemand luistert

            Iedereen is wel bezig met iets
            Maar niet met hem
            Voor ons is híj stof
            Of kortweg ... niets

Dat hij naar de maan loopt
Waar hij hele lessen over kakt
Maar ja, ‘k zou m’n aardrijkskunde beter leren
Anders ben ik weer gezakt.

Koboi

Geschreven door koboi om 10:11 AM | Link | 0 reacties | Reageer
26 December 2008
Smeltend
(gedichtje)

Tastend op zoek
naar een plek op je lichaam.
Mijn hand glijdt langzaam langs je lijf.
Je ligt daar en je blijft.
En ik hoor jou
en voel jou en jij voelt mij.
Je bent zo zacht en schokt,
je adem stottert en je hijgt.
Bemind en bezweet,
vochtig en heet
en zo zacht.
Alles ver weg van m'n gedacht.
Enkel jij, ik en wij
gloeiend, uitgeput en blij.

Koboi

Geschreven door koboi om 10:23 AM | Link | 0 reacties | Reageer
25 December 2008
Mangrove, ochtendfoto's...
en Merry X-mas !
Bij dit artikel horen foto's. Klik hier om deze fotoreeks te bekijken.

Vandaag moest ik even terugdenken aan een bezoekje aan een mangrove in Bali in 2006.

Ik heb voor de gelegenheid de beelden nog es opgesnord.

Voor de mensen die niet goed weten wat een mangrove is, wel, je kan het heel simpel omschrijven als een bos in de zee. Op één van de foto's zie je op de wortels een krabje ! :)

Alleszins een vrolijk kerstfeest toegewenst !

Genegen groeten,

Koboi

Geschreven door koboi om 6:34 PM | Link | 0 reacties | Reageer
24 December 2008
Samen
(gedichtje)

Liefde is als een wandelend gedicht,
eens vertrokken en begonnen
samen zoekend, fel warm licht,
woordenstromen, stappen zwaar
en dan weer huppelend naast elkaar.

Koboi, 1998

Geschreven door koboi om 4:51 PM | Link | 0 reacties | Reageer
23 December 2008
Fortis, Kaupthing, Khadaffi, Leterme en onze democratie...
De wereld op z'n kop

Ik ben geen bankier, geen economist of professor, geen financieel deskundige, ik ben maar een gewone mens, een gewone burger, die soms simpele conclusies trekt en met vele vragen zit. In plaats van ermee te blijven zitten zal ik ze vanaf heden hier neerpennen. Net zoals dit artikeltje.

Wie is Khadaffi? Voor de jeugd misschien een onbekende, maar voor velen een bekende figuur uit het wereldnieuws, reeds vele decennia. Muammar Khadaffi is de leider (kolonel/president)  van Libië, geboren in 1942, gooide het bewind in z’n land omver in 1969 na een coup, die hij jarenlang had voorbereid.

Hij volgde vóór 1969 in Engeland zelf een cursus ‘moderne oorlogsvoering’. Zijn land, heeft, onder leiding van hemzelf, in 2006, een investeringsvehikel uit de grond gestampt: de Libyan Investment Authority. Ze investeren voornamelijk in landbouw, vastgoed, infrastructuur, olie, gas, aandelen en obligaties. Khadaffi wordt reeds lang gelinkt met internationaal terrorisme, als een belangrijke sponsor. In 2003 beloofde hij wel, na zware onderhandelingen, geen massavernietingswapens meer te produceren. Sindsdien is enkel Iran nog een nucleair gevaar voor Israel, en andere doelwitten. U ziet, hij beterde z’n leven al in 2003.

In juli 2008, bij de omstreden uitgave van extra aandelen door Fortis, enkel verkrijgbaar voor institutionele beleggers, was het Libyan Investment Authority er ook bij om een deel van Fortis op te kopen in de vorm van aandelen. Helaas heeft dit geen cent opgebracht, integendeel ! Een andere koper van een heel pak aandelen was de rus Kerimov (*), gekend in België vanwege z’n zwaar auto-accident, waarna hij in ons militair ziekenhuis werd verwend en ook belgische militaire verpleegsters meekreeg naar rusland voor de ‘aftercare’. Met poen kan je blijkbaar alles.

Een groot deel van het extra kapitaal van Fortis was dus in handen van een persoon gelinkt aan de Russische maffia en een persoon gelinkt aan internationaal terrorisme.
Hiphoi... En dat mag allemaal maar, u ziet, hulp is altijd welkom, maakt blijkbaar niet uit vanwaar het komt. Maar gelukkig zijn zij niet de helden, zij hebben Fortis niet gered, het baatte niet, Fortis kreeg nog zwaardere klappen en zij verloren al hun geld, praktisch alles: heel goed, laat het voor hen een lesje zijn !

Terug naar Khadaffi. Na het Fortis-débacle, heeft hij blijkbaar toch interesse om een bankje bij ons in handen te krijgen... Plots duikt het LIA op voor de redding van de Kaupthingbank. Hij geeft niet op. De spaarders van de Kaupthingbank treuren er ook niet om, of het nu Khadaffi is of de Dalai Lama die dat bankje overneemt, als ze maar hun geld terugkrijgen. Een mooi voorstel ligt op tafel om de Kaupthingbank te redden, de Luxemburgse overheid heeft reeds getekend, maar het LIA wil ook de handtekening van de Belgische regering. Welke regering? Inderdaad, een onbestaande, onze Koning aanvaardde gisteren het ontslag van de regering, de oorzaak: een ander voorval in het Fortis-schandaal. De Kaupthingspaarders zijn dan maar even gaan betogen in Brussel, maar voorlopig geen handtekening van de Belgische regering, dus nog geen overname, dus, ze moeten nog langer wachten op hun spaartegoeden, de Belgische klanten van Kaupthing. In ruil voor een bescheiden aankoopsom zou de Libische koper wel alle geblokkeerde deposito's in Luxemburg, Zwitserland en België garanderen (aldus de Ijslandse TV), het enige wat telt voor de spaarders.

Yves Leterme, geboren in 1960, is de man wiens handtekening ze nodig hadden. Hij belooft zich met de zaak te blijven bezighouden, ondanks het onslag van zijn regering.
Yveske moet dus eigenlijk aftekenen, op vraag van Khadaffi, om de Luxemburgse tak van Kaupthing (die ook de belgische tak omvat) te verkopen aan het LIA... zonder Yveske geen deal. Straf !

Ik ben nieuwsgierig hoe het allemaal zal uitdraaien. De spaarders moeten hun geld terugkrijgen, dat is een feit. De gewone man mag niet de dupe worden van politieke en financiële spelletjes door wat men ook wel noemt ‘de machtshebbers’. Dit zijn niet enkel overheden, maar ook de maffia, terroristenorganisaties, de kliek veel te rijke personen, legeraanvoerders, de pers, en ga zo maar door. Kortom: zij die deze wereld runnen.

Een deel van die ‘machtshebbers’ krijgt het de laatste tijd wel hard te verduren, wat heel goed is. Iedereen ziet in dat het de verkeerde kant uitgaat met onze wereldbol, dat we alles anders zullen moeten doen, niet alles in functie van geld, en méér geld, maar ook in functie van de natuur, van elkaar, enzoverder. Ze verdienen allemaal nog zwaardere klappen. Het is de tijd van nieuwe regeringen, nieuwe visies, blootlegging van de maffia, omvorming van het banksysteem, de algemene vraag om geweld te stoppen, om de natuur te redden, om onze eigen leefwereld en deze voor onze kinderen en hun kinderen, generaties lang, beter te maken, in plaats van kapot.

De laatste jaren, en voornamelijk de laatste maanden, zijn vele mensen het geloof kwijt in het bestuur. In een democratie zou het bestuur een wierspiegeling moeten zijn van de mening van de bevolking, maar we weten dat het niet zo is. We geloven ze niet meer, met al hun blabla, ze prullen maar wat en  ze modderen maar wat aan. En al dat communutair gezever op politiek niveau. Kort samengevat: de waalse en vlaamse politiekers en politieke partijen zijn praktisch vijanden van elkaar. De waalse en vlaamse burger daarentegen hebben vaak geen enkel probleem met elkaar. Wat een wierspiegeling... Ik ben echt een voorstander van een referendum als ze er niet uitgeraken. Inderdaad, laat de bevolking beslissen. De theorie dat ‘de gewone bevolking’ over sommige zaken niet kan beslissen omdat ze daartoe niet capabel is, is voorbij ! Het is nu omgekeerd, de politiek faalt, grandioos, dat ze eens hun kwesties op papier zetten en ons laten beslissen, dat zal veel beter gaan. Zij zijn niet meer capabel om juiste beslissingen te nemen. De regering als uitvoerder van de door de bevolking besliste zaken, dat lijkt mij eerlijker. Zij leiden dan het land, zoals de bevolking het wil. Was dat niet hoe een democratie hoort te werken?

(*) Maurice Lippens vertelde op de Fortis-aandeelhoudersvergadering in mei 2008 dat de 42-jarige Suleiman Kerimov een gerespecteerd zakenman is en dat hij betreurt dat de man in sommige Belgische kranten beledigend als een 'maffiabaas' werd afgeschilderd. "Hij is een van de meest gerespecteerde zakenmannen in Rusland en staat hoog aangeschreven in de VS en in Groot-Brittannië", aldus Lippens.
Tegenwoordig wordt er echter geen belang meer gehecht aan wat Maurice zegt, dus u maakt zelf maar uit of Kerimov een goede burger is of niet. Het was nog straf dat Maurice niet zei dat Khadaffi niks met terrorisme te maken heeft...


Genegen groeten,
Koboi

Geschreven door koboi om 7:52 PM | Link | 0 reacties | Reageer
22 December 2008
De buren...
Hoe het had kunnen zijn...

Zie ze daar zitten, die twee oudjes,
op het bankje in hun tuintje,
zeker de tachtig voorbij.
Ze kijken vol vreugde naar hun verweerde Buddhabeeldje, bij de vijver.
Hun knokige handen verstrengeld in elkaar.

Je ziet dat ze heel wat hebben meegemaakt die twee.
Ze kijken elkaar aan, glimlachen, en knijpen elk om beurt
eens hun beide ogen toe, en dan kijken ze terug naar de vijver.

Hé dat is iets raar,
maar het is zo'n lief gebaar,
één van hun geheimpjes,
geen woorden nodig.

Ze zijn tevreden, ze hebben geleefd.
Zij hebben waarschijnlijk vele watertjes doorzwommen,
anders zouden ze daar niet zitten,
niet in hun eigen tuin, niet samen.

De oude man staat op, rug gebogen, langzaam.
Hij legt z'n hand even kort op haar rug,
en hij gaat naar binnen.
Even later is hij er terug,
met een glaasje water en haar pilletjes.
" 't is tijd", zegt hij, ze heeft het gehoord.
" Merci ", zegt zij, neemt de pilletjes
en drinkt haar glas in teugjes leeg.

Soms zie ik ze elkaar een kusje geven.
Hun hoofden langzaam naar elkaar toe
en dan zo'n klein kusje.

Die oudjes toch, van naast de deur,
ik kan er altijd terecht voor een dreupelke.
En soms vertellen ze dan over hun mooie reizen,
hun mooie dochter en over de liefde,
die toch zoiets raars en onvoorspelbaar is.

Zij koesteren heel wat samen.
De foto's aan de muur, de houten beelden van hun reizen,
het schaaltje waarop de koekjes worden geserveerd,
achter alles zit een heel verhaal, een verhaal dat zij kennen.
Het verhaal die zij zelf geschreven hebben, samen.

Een ongelooflijk boek zou dit zijn,
maar er zijn slechts twee exemplaren van afgedrukt,
één bij haar en één bij hem, geprint in hun geheugen,
bijna hetzelfde boek, maar toch niet helemaal...

Koboi, 2008

Geschreven door koboi om 11:09 PM | Link | 0 reacties | Reageer
21 December 2008
Sex
vrouwen hebben het toch makkelijker...

Wow, een blog...

En wat een titel voor de eerste theorie !

Waar gaat het nu over? Wel, ik vind dat het voor vele vrouwen toch veel -of heel veel- makkelijker is om ergens snel iemand te vinden die bereid is om onmiddelijk met haar even een lekker potje sex te beleven.

Als je als vrouw, in bijvoorbeeld een café, bibliotheek, winkel, sauna of waar dan ook, op een man afstapt die jou aanstaat, met de directe vraag of hij niet meegaat om even lekker bij jou een portie stomende sex te beleven, om daarna weer te vertrekken, dan heb je heel veel kans dat die man het zeker al zal overwegen, en ook best veel kans dat het voor die man geen enkel probleem is, eerder een plezier als het ware. In enkele gevallen riskeer je wel een minder leuke opmerking, maar een slag in je kaak riskeer je volgens mij niet.

Maar als je nu als man even net hetzelfde zou doen...als je dan in bijvoorbeeld een café, bibliotheek, winkel, sauna of waar dan ook, op een vrouw afstapt die jou aanstaat, met de directe vraag of zij niet meegaat om even lekker bij jou een portie stomende sex te beleven, om daarna weer te vertrekken, dan heb je denk ik al weining kans dat die vrouw het ook nog maar zou overwegen, en nog minder kans dat ze ook toestemt. Bovendien, riskeer je toch wel een klap in je gezicht.

Voor een man is er, mits gebruik van een directe confrontatie, met onmiddelijke vraag naar sexuele activiteiten, heel weinig kans op slagen. Voor de vrouw echter is dit een effectieve methode.

Vele vrouwen overwinnen echter hun verlegenheid niet om deze aanpak ook in de praktijk toe te passen, maar pas op, er zijn er ! Ik zou zeggen dames, een oproepje, hou je niet in, probeer het eens, als de nood het hoogst is, overwin die vrees, zorg er gewoon voor dat enkel de man in kwestie de vraag hoort, fluister het in z'n oor terwijl je je hand op z'n been legt, of je arm rond z'n middel...

Voor de mannen: enkel op eigen risico te proberen, je weet nooit !! :-)

Die vrouwen toch hé, het is toch een mooi voordeel wat hen is toebedeeld.

Genegen groeten,

Koboi

Geschreven door koboi om 5:03 PM | Link | 1 reactie | Reageer
20 December 2008
Info over deze blog
Gebruikershandleiding...

Welkom op m'n nieuwe blog. 
Mijn blog is, om te lezen, voor iedereen toegankelijk.
Wil je echter een reactie plaatsen, dan kan dit enkel na registratie.
Registreren is simpel, kies een gebruikersnaam, een wachtwoord, geef je emailadres in en je zal een mailtje ontvangen met een link om je account te activeren. Eénmaal dat is gebeurd kan je naar hartelust reacties plaatsen op m'n blog-artikels. Er is ook de mogelijkheid om je paswoord te resetten, als je het bent vergeten.

Hier een korte uitleg bij de items in het rechtermenu:

  • Kalender: klik op een dag om de artikels van die dag te raadplegen
  • Blog doorzoeken: geef een zoekterm in klik op de knop en je krijgt links alle artikels waar je zoekterm in voorkomt
  • Categorieën: klik op een categorie en je krijgt links alle artikels die aan deze categorie zijn gelinkt (je kan ook een RSS-feed opvragen per categorie)
  • Archief: een overzicht per maand
  • Foto Albums: Een link naar de Foto Albums, die meestal bij een bepaald blog-artikel horen
  • RSS: deze blog in RSS-formaat, voor de liefhebbers
  • Advertenties: Google advertenties. Normaalgezien probeert Google de advertenties te matchen aan de inhoud van de site. En ja, als u er op klikt kan ik er een centje aan verdienen, maar dat is niet echt om over naar huis te schrijven. Wie weet staat er wel eens een interessante link in voor u.

Ik ben alles van dit systeem naar het Nederlands aan het omzetten.
Mijn excuses voor het Engels nog hier en daar in de interface van deze blog, ik ben eraan bezig ! :)

Veel leesplezier.

Groeten,

Koboi

Geschreven door koboi om 8:02 PM | Link | 0 reacties | Reageer
Waarom een blog?
Ja lap...

Blijkbaar vertonen mijn hersenen rare kronkels, die soms ook anderen weten te appreciëren, of aan het lachen brengen. Dit blijkt vaak voer voor discussie, maar ook voor gelul en gezever.

Verschillende mensen zeiden mij al: “Koboi, waarom schrijft gij geen boek man? ”
Nu ja, de eerste keer lach je daar eens mee, maar de 13de keer dat iemand je dat vraagt, denk je toch zo even van: “Nou, moest ik nou es een boek schrijven...”. Maar dat is niet zo mijn ding, boeken, ik heb er zelf amper gelezen, ik geef het toe. Een boek kan je ook maar laten lezen aan anderen nadat je het eerst hebt volgeschreven en hebt gepubliceeerd, een vervelende beperking, vind ik toch.

Ik ben trouwens een ‘computerman’, zoals oudere mensen het soms omschrijven. Sommige hobby’s en het werk spelen zich voornamelijk af vóór het computerscherm, ik heb nochtans nog goede ogen.

Het was een collega op het werk, ... , die me voorstelde om een blog bij te houden op het wereldwijde web, om mijn gedachten over te zetten in tekst en te publiceren voor de hele wereld.
Hij zou het alvast lezen, zei hij, de dag nadat we op de trein een gesprek hadden over het bezoek door en het wel of niet bestaan van buitenaardse wezens. Maar hij meende het, hij zou het wel blijven lezen. Hij kijkt al soms uit naar die ene dag in de week dat hij mee mag patatjes (of frietjes) gaan eten met ons in het bedrijfsrestaurant, om weer één van m’n verhalen te aanhoren, ze amuseren hem. Bovendien legt hij zelf al linken tussen de verhalen, linken die vaak kloppen... een clevere dude, denk ik dan.

Nu denkt u zeker, ocharme die collega, hij mag maar één dag in de week patatjes mee gaan eten met z’n collega’s. Neen, niks van. De andere dagen krijgt hij s’avonds thuis lekker een gekookt maal voorgeschoteld. En op het werk eet hij dan z’n boterhammekes op, op z’n bureau.

Dus, een blog... dat leek me wel wat ! Maar hoe zou ik het indelen?  waar zou ik het plaatsen? welk systeem gebruik ik ervoor? iets extern? iets wat ik zelf kan maken of onderhouden op een eigen server, hoe pakken we dit aan? Gelukkig is er Google, en heb ik een voorkeur voor code die ik zelf kan aanpassen in Coldfusion, één of andere scripttaal als php en asp, maar echt mijn ding. Ik vond BlogCFM v1.14, en het ziet er goed uit en praktisch en snel. Maar ik wil alles in het Nederlands, dus nog wat aanpassingswerk hier en daar en de zaak is klaar.

Mijn leven heeft, heel recent, een hele draai gekregen. Onverwachts en eerder ongewenst. Opeens is alles anders, moet alles anders. Opeens zijn mensen er niet meer, verdwijnt liefde als lucht, moet alles worden herzien en je kan er niks aan doen. Je kijkt toe en beleeft, je beeft en je weent, alles moet anders nu,  m’n toekomst wijzigt, plannen moeten in de doos, maar ik doe ze niet op slot.
Dit is dus het "ideale moment" in m’n leven om een blog te starten. Een nieuwe blog, een nieuw leven, maar dezelfde ik. Ik hoop dat u er wat aan hebt !  Reacties zijn steeds welkom !

Geschreven door koboi om 6:08 PM | Link | 0 reacties | Reageer